افزایش وزن در بارداری

دوشنبه 8 آذر 1389 نویسنده: هستی زمانی | نوع مطلب :مراقبتهای دوران بارداری ،












چرا باید در دوران بارداری وزن اضافه كنم؟

اولین و مهمترین نكته ای كه باید مورد توجه قرار دهید این است كه شما بپذیرید كه در این دوران به تدریج وزن اضافه خواهید كرد! این افزایش وزن برای شما ضروری است چرا كه بدن شما باید تغییر كند تا پذیرای فرزندتان برای شروع زندگی باشد.


اگر در گذشته با انواع رژیمهای لاغری دست و پنجه نرم كرده اید یا حتی اگر تاكنون هیچ رژیمی را امتحان نكرده اید، شاید برایتان مشكل باشد كه بپذیرید افزایش وزن در طول حاملگی امری طبیعی است و باید رخ دهد. شاید وقتی روی ترازو می روید و می بینید كه عقربه آن هر بار وزن بیشتری را نشان می دهد احساس نارضایتی كنید. بهتر است بدانید بخش عمده ای از اضافه وزن شما مربوط به موارد زیر خواهد بود:

  • هنگام تولد، نوزاد شما حدود 3000 تا 3500 گرم وزن خواهد داشت.
  • در طول بارداری، لایه عضلانی رحم شما بطور قابل ملاحظه ای رشد كرده و حدود 900 گرم به وزن آن اضافه خواهد شد.
  • جفت و ضمائم آن، كه مواد غذایی را به جنین شما می رساند حدود 600 گرم وزن دارد.
  • سینه های شما حداقل 400 گرم اضافه وزن پیدا می كند.
  • حجم خون در بدن شما بالغ بر 1200 گرم افزایش می یابد.
  • مقادیری مایع در لابلای بافتهای بدن شما و بصورت مایع آمنیوتیك در اطراف جنین ایجاد می شود كه حدود 2600 گرم وزن خواهد داشت.
  • بعلاوه ممكن است مقادیری بافت چربی در طول بارداری در بدن شما تجمع یابد كه بعنوان ذخیره انرژی برای دوران شیردهی كاربرد خواهد داشت و می تواند حدود 2500 گرم در نظر گرفته شود.

به این ترتیب در پایان دوران حاملگی شما بیش از 11 كیلوگرم نسبت به زمان قبل از حاملگی اضافه وزن خواهید داشت و بسیار مهم است كه به یاد داشته باشید افزایش وزن حین بارداری برای سلامت شما و جنین ضروری است و بخش عمده ای از این اضافه وزن با تولد نوزادتان و بخش دیگر با گذشت زمان كوتاهی پس از زایمان از بین خواهد رفت. بهتر است بیش از آنكه به فكر اضافه وزن باشید، به آنچه می خورید توجه نشان دهید. حذف غذاهای آماده و بی ارزش و نیز انجام منظم فعالیت و ورزشهای دوران بارداری (بهتر است در اولین جلسه مراقبتهای بارداری در مورد ورزشهایی كه می توانید انجام دهید سوال نمائید) می تواند تاثیر مثبتی در احساس شما نسبت به افزایش وزن بارداری ایجاد كند.

چقدر افزایش وزن برای من مناسب است؟

مقدار افزایش وزن برای خانمهای باردار متفاوت است و بستگی به قد و وزن پیش از بارداری آنها دارد. معمولا این مقدار بصورت یك محدوده و نه یك عدد ثابت در نظر گرفته می شود و بر اساس شاخص توده بدنی یا BMI محاسبه می شود. شما نیز می توانید با استفاده از محاسبگر نی نی سایت و با وارد كردن قد و وزن قبل از حاملگی BMI خود را محاسبه كرده و مقدار افزایش وزن مطلوب خود را در دوران بارداری بدست آورید.

آیا لازم است كه در دوران بارداری وزن خود را اندازه گیری كنم؟

در گذشته نه چندان دور، حانمهای باردار در هر ویزیت مراقبتهای دوران بارداری باید وزن كشی می شدند. این موضوع بسیاری از خانمها را دلخور می كرد و با توجه به اینكه در بسیاری از موارد پزشك یا ماما از وزن پیش از حاملگی خانم حامله آگاهی نداشتند، نمی توانستند در مورد سلامت و افزایش وزن مورد انتظار وی نظر قطعی داشته باشند. امروزه توصیه می شود كه در اولین قرار ملاقات (و حتی قبل از آن) اندازه گیری وزن انجام شود و با محاسبه BMI افزایش وزن مطلوب در دوران بارداری محاسبه شود.

اندازه گیری هفتگی وزن به شما كمك خواهد كرد كه كنترل بیشتری بر اضافه وزنتان داشته باشید و ممكن است در برخی مواقع لازم باشد قبل از اینكه میزان افزایش وزن از كنترل شما خارج شود، مقدار یا نوع خوراك خود را تعدیل كنید.

افزایش وزن بیش از حد چه عواقبی خواهد داشت؟

بعضی از دردها و ناراحتی های دوران بارداری با افزایش وزن ارتباط دارند. كمر درد و احساس زمختی و بیقوارگی از موارد شایع این عوارض هستند. البته باید شكرگزار باشیم كه مركز حفظ تعادل به هر حال با این افزایش وزن سریع تطابق كرده و مركز ثقل بدن ما را مجددا تنظیم می كند. بسیاری از خانمها از تورم پاها و بخصوص در قسمت مچ و قوزك پا شكایت دارند، البته این تورم ناشی از افزایش مقدار خون و آب بین بافتهای بدن است و بطور طبیعی در طول بارداری رخ می دهد و با افزایش وزن ناشی از چاق شدن در حاملگی تفاوت دارد.

نكته بسیار مهم: در صورت مشاهده تورم ناگهانی در دستها و صورت بلافاصله با پزشك یا مامای خود تماس بگیرید، ممكن است دچار یكی از عوارض خطرناك دوران بارداری به نام پره اكلامپسی شده باشید.

چگونه از شر این همه اضافه وزن خلاص خواهم شد؟

قبل از هر چیز، داشتن یك رژیم غذایی سالم در طول حاملگی بسیار كمك كننده خواهد بود، بعلاوه می توانید انواعی از فعالیتهای ورزشی مناسب در دوران بارداری را با نظر پزشك معالجتان انجام دهید. بخش عمده ای از اضافه وزن بارداری شما همچنانكه پیشتر ذكر شد، پس از زایمان از بین می رود. معمولا بیشتر مادران از در طول 6 هفته پس از زایمان كاهش وزن قابل ملاحظه ای پیدا می كنند. بعد از زایمان نیز همان تغذیه سالم را ادامه دهید با این تفاوت كه بهتر است با یك متخصص تغذیه نیز مشورت كنید تا بخصوص در صورت شیردهی رژیم مشخصی را برای شما در نظر بگیرد. به این ترتیب مقادیر زیادی از اضافه وزن دوران بارداری را در مذت زمان مناسب از دست خواهید داد. با این حال نباید انتظار داشته باشید كه اضافه وزنی كه طی 9 ماه ایجاد شده بسرعت كاهش یابد، گاهی به همان مدت زمان یا بیشتر نیاز دارید تا به وزن اولیه خود باز گردید.

   













بسیاری از زنان نگرانند چون فكر می كنند اگر اتفاق جدی یا مهمی در طول بارداری رخ دهد، متوجه آن نخواهند شد یا نمی دانند در چه شرایطی باید بطور اورژانس با پزشك یا مامای خود تماس بگیرند. برای اغلب زنان در طول بارداری مشكل جدی پیش نمی آید با این حال اگر شما هم در این مورد نگران هستید، فهرست نشانه های مهم زیر را مطالعه كنید. برخی از موارد ممكن است حالت اورژانس داشته یا نداشته باشد و این بستگی به مجموع شرایط شما اعم از سن بارداری، سابقه سلامت و بیماری و سایر علائم احتمالی دارد. از سوی دیگر ممكن است شما دچار وضعیتی باشد كه در این فهرست نیامده ولی بنا به شرایط خاص شما و میزان درد یا ناراحتی كه تحمل می كنید لازم باشد كه با پزشكتان تماس بگیرید.

علائم زیر می تواند راهنمای خوبی باشد، آنها را به خاطر بسپارید و اگر هر یك از نشانه های زیر در شما ظاهر شد با پزشك خود تماس بگیرید:

  • تغییر شدید در حركات معمولی جنین كه ممكن است بصورت افزایش یا كاهش تعداد لگد زدن یا حتی عدم وجود حركت جنینی باشد. در این مورد می توانید از پزشك خود سوال كنید كه آیا لازم است حركات جنین را بشمارید. اگر شرایط خاصی داشته باشید حتما به شما توصیه می شود كه این كار را در خانه یا بصورت یك تست در دوران بارداری انجام دهید.
  • درد یا حساس بودن شدید و مداوم در ناحیه شكم
  • خونریزی از واژن یا لكه بینی
  • افزایش یا تغییر در ترشحات واژن كه ممكن است به شكلهای مختلف مانند آبكی، موكوسی (ترشحات غلیظ و چسبناك) یا خونی (صورتی رنگ یا خونابه) باشد. البته بعد از هفته 37 چنین علائمی ممكن است طبیعی بوده و نشاندهنده قریب الوقوع زایمان خواهد بود.
  • فشار در ناحیه لگن (مانند اینكه بچه می خواهد بیرون بیاید)، درد در قسمت پایین كمر (بخصوص اگر سابقه آنرا نداشته باشید و برایتان جدید باشد)، كرامپ و گرفتگی یا دردهای شكمی مانند آنچه در دوران قاعدگی ممكن است تجربه كرده باشید، یا بیش از4 انقباض در ساعت (حتی اگر دردناك نبوده و به نظر خیلی جدی نمی آیند. تمام این علائم قبل از هفته 37 جدی بوده و ممكن است نشاندهنده زایمان زودرس یا پیش از موعد در شما باشند.
  • سوزش یا درد هنگام ادرار كردن، كاهش و یا بند آمدن ادرار
  • استفراغ مداوم یا شدید بصورت عدم تحمل غذاها و مایعات، یا هر استفراغی كه همراه با تب و درد باشد.
  • لرز یا تب بیش از 8/37 درجه سانتیگراد و بیشتر
  • اختلال بینایی مانند دوبینی، تاری دید، دیدن جرقه یا نقاط نورانی در میدان دید
  • سردرد شدید یا مداومی كه بهبود پیدا نمی كند، یا هر سردردی كه با تاری دید، اختلال تكلم یا بیحسی در اعضا همراه باشد.
  • هر گونه تورم صورت یا پف آلودگی اطراف چشمها، تورم بیش از معمول در دستها و انگشتان، تورم شدید و ناگهانی در ناحیه قوزك پا، یا افزایش ناگهانی وزن (بیش از 1.8 كیلوگرم در هفته)
  • گرفتگی شدید یا مداوم پا یا عضلات پشت ساق بطوریكه اگر مچ پا را به جلو خم كنید و انگشت شست پا را بسمت نوك بینی ببرید بهبودی حاصل نشود،یا زمانیكه در حال حركت باشید این اتفاق بیافتد، یا یك پا بطور واضح بیش از پای دیگر متورم شود.
  • ضربه مستقیم به شكم، سقوط از ارتفاع یا تصادف با اتومبیل كه شما را نگران سلامتی جنین كند.
  • غش كردن، گیجی مكرر، افزایش ضربان قلب یا طپش قلب
  • اشكال در تنفس، سرفه و خلط خونی، درد در قفسه سینه
  • یبوست شدید همراه با درد شكم یا اسهالی كه بیش از 24 ساعت طول بكشد.
  • خارش مداوم و شدید در دستها، پاها، كف دست و پا، یا احساس خارش در كل بدن
  • هر مشكل یا بیماری كه در حالت غیر از حاملگی هم با پزشك خود تماس می گرفتید مانند وخیم شدن آسم یا سرماخوردگی كه به جای بهبودی رو به وخامت می رود. در صورت بروز هر یك از این موارد در بارداری بهتر است زودتر از آنچه بطور معمول با پزشك یا اورژانس تماس می گرفتید عمل كنید.

اگر از میزان جدی بودن مشكل خود اطمینان ندارید و در عین حال مثل همیشه نیستید و در مجموع احساس ناراحتی می كنید، به غریزه خود اعتماد كنید و با پزشك یا متخصص خود تماس بگیرید. او به چنین تماسهایی عادت دارد. اگر مشكل جدی وجود داشته باشد می توانید به موقع در مورد آن اقدام كنید و اگر نه، زودتر مطمئن و آسوده می شوید.

بدن شما در طول بارداری بقدری سریع تغییر می كند كه گاهی برای شما سخت است كه بدانید آنچه تجربه می كنید در واقع یك اتفاق عادی است. با این حال به خودتان و فرزندتان لطف كرده و هر علامت مشكوكی را چك كنید.

در آخر اینكه اگر نزدیك به موعد زایمان خود هستید، بهتر است علائم شروع زایمان را مرور كنید؛ به این ترتیب می دانید باید در انتظار چه باشید و در چه زمانی با ماما یا پزشك خود تماس بگیرید.

   









آیا می توانیم در طول بارداری آمیزش داشته باشیم؟

البته كه بله! معمولا در یك بارداری عادی مقاربت برای زن باردار سالم و همسرش ایرادی ندارد. برخی پزشكان آمیزش جنسی را در هفته آخر بارداری ممنوع می كنند، ولی همه پزشكان با این نظر موافق نیستند در این مورد می توانید نظر پزشك خود را جویا شوید.

فعالیت جنسی مكرر نباید در یك بارداری سالم، مشكلی ایجاد كند. معمولا زوجین می توانند فعالیت جنسی قبلی خود را ادامه دهند. البته اگر در معرض زایمان زودرس باشید یا یكی از مشكلات بارداری مانند كوتاهی یا اتساع دهانه رحم، نشت مایع آمنیوتیك، جفت سرراهی یا خونریزی داشته باشید و یا اینكه سابقه سقط ناشی از زایمان زودرس را داشته باشید احتمالا پزشك معالج شما را از انجام نزدیكی منع خواهد كرد.

آیا آمیزش جنسی در دوران بارداری به جنین آسیب می رساند ؟

بسیاری از مردان می خواهند بدانند كه آیا فعالیت جنسی به جنین صدمه می رساند یا خیر. آمیزش جنسی و انزال، هیچ یك در بارداری كم خطر ایرادی ندارد. جنین در محفظه عضلانی رحم قرار دارد و از جنین بوسیله مایع آمنیوتیك و كیسه آمنیوتیك به خوبی محافظت می شود. یك پوشش مخاطی ضخیم دهانه رحم را می پوشاند و مانع از انتقال عفونت نیز می شود. ممكن است چندی بعد از اوج لذت جنسی جنین شما تكان بخورد! در این مورد نیز نگران نباشید چون این افزایش تحرك بدلیل افزایش جریان خون ناشی از افزایش ضربان قلب شماست نه بخاطر اینكه جنین احساس درد می كند یا از آنچه روی داده چیزی فهمیده است.

با این حال اگر هنوز نگرانید و پرسشی در این باره دارید، در یكی از جلسات مراقبت بارداری كه هر دو حضور دارید آنرا مطرح كنید.

آیا میل جنسی در دوران بارداری تغییر می كند؟

عموما تمایل جنسی زنان باردار از یكی از دو الگوی زیر پیروی می كند:

  1. كاهش میل جنسی در سه ماهه اول و سوم بارداری و افزایش آن در سه ماهه دوم
  2. كاهش تدریجی میل جنسی با پیشرفت بارداری

طی سه ماهه اول ممكن است دچار تهوع و ضعف باشید. طی سه ماهه سوم ممكن است افزایش وزن، بزرگ شدن شكم و حساسیت سینه ها و سایر مشكلات باعث شوند كمتر میل به تماس جنسی داشته باشید. این حالت طبیعی است. در مورد حس خود با همسرتان صحبت كنید و سعی كنید راهی بیابید كه برای هر دوی شما رضایت بخش باشد.

بارداری در بعضی زنان باعث افزایش میل جنسی می شود. فارغ شدن از نگرانی در مورد احتمال بارداری به برخی از زنان احساس رهایی می بخشد. در برخی موارد، یك زن در دوران بارداری است كه برای اولین بار به اوج لذت جنسی می رسد و یا چند بار اوج لذت را تجربه می كند. این موضوع به دلیل افزایش فعالیت هومورنی و بیشتر شدن گردش خون لگن است.

برخی زنان فكر می كنند كه بدلیل افزایش اندازه و تغییرات جسمانی ناشی از بارداری، جذابیت خود را از دست داده اند. ممكن است بعد از مقاربت احساس گرفتگی در شكم یا حساس شدن ناراحت كننده در سینه ها داشته باشند. در مورد این احساسات خود با همسرتان صحبت كنید، درك متقابل و محبت می تواند به هر دوی شما كمك كند.

آیا بارداری می تواند موجب تغییر در میل جنسی همسر شود؟

بله! بعضی از مردان خانم باردار خود را جذابتر از هر وقت دیگر می بینند و گروهی دیگر از شدت نگرانی برای سلامت مادر و جنین تمایلات جنسی خود را سركوب كرده یا اصلا آنرا احساس نمی كنند. در هر صورت صحبت كردن می تواند باعث شود تا تغییر در رفتارها برای طرف مقابل قابل درك شود.

چه وضعیتهایی برای یك زوج باردار مناسب و راحت تر است؟

ممكن است با پیشرفت بارداری متوجه شوید كه انتخاب وضعیت های جدید برای آمیزش جنسی ضروری است. ممكن است شكم شما باعث شود انتخاب برخی وضعیت ها برای شما ناراحت كننده باشد. به علاوه، توصیه می كنیم كه حدود 16 هفتگی به پشت نخوابید چرا كه وزن رحم بر روی عروق اصلی لگن ممكن است گردش خون این ناحیه را مختل كند. بهتر است برای آمیزش جنسی یا به پهلوی خود بخوابید و یا رو قرار گیرید.

چه زمانی باید از آمیزش جنسی اجتناب كرد؟

برخی وضعیت ها باید شما را نسبت به عدم انجام آمیزش آگاه سازد. اگر سابقه زایمان پیش از موعد دارید. ممكن است پزشك شما را آمیزش جنسی و یا رسیدن به اوج لذت جنسی باز دارد. اوج لذت جنسی باعث انقباض های خفیف رحمی می شود. مواد شمیایی موجود در ترشحات جنسی مرد ( منی ) نیز می توانند باعث تحریك انقباضات رحمی شوند. بنابراین شاید بهتر باشد كه همسر یك زن باردار از تخلیه ترشحات جنسی خود داخل واژن اجتناب كند.

اگر سابقه سقط خود به خودی داشته باشید ممكن است پزشك شما را از رابطه جنسی و رسیدن به اوج لذت بر حذر دارد. با این حال هیچ رابطه ای بین آمیزش جنسی و سقط خود به خودی پیدا نشده است. در صورت وجود موارد زیر از فعالیت جنسی پرهیز كنید: جفت سه راهی یا پایین واقع شدن جفت در رحم، نارسایی دهانه رحم، آغاز پیش از موعد دردهای زایمانی، پاره شدن كیسه آب، درد به هنگام آمیزش جنسی، خونریزی بدون علت از واژن و یا ترشح از آن، وجود ضایعه بهبود نیافته هرپسی در همسر و یا آغاز زایمان.

   















آیا من واقعا نیاز دارم كه ویتامین های تكمیلی دریافت كنم؟

اگر برنامه غذائی شما كامل است و همه مواد غذائی مثل گوشت، لبنیات، میوه‌ها، سبزیجات و غلات را می‌خورید، پس تمام مواد مورد نیاز خود و فرزندتان را دریافت می‌كنید. اما واقعیت این است كه اغلب خانمها به دلیل ویارهای صبحگاهی بهتر است از مكمل‌های ویتامینی و مواد معدنی استفاده كنند و ترجیحا قبل از دوران حاملگی استفاده از این مواد را شروع نمایند. بنابراین استفاده از این مواد یك راهكار مطمئن و تضمین‌شده برای دریافت مقدار مورد نیاز ویتامینها و مواد معدنی است. خانم هائی كه مشكلات خاص و یا محدودیت‌های غذائی داشته و یا از عوارض مختلف حاملگی رنج می برند، حتما باید ویتامین‌های مختلف را در دوران حاملگی دریافت كنند؛ مثلا گیاهخواران، افرادی با عدم تحمل نسبت به برخی مواد غذایی مانند لاكتوز، بارداری دوقلویی یا تعداد قل‌های بیشتر، مبتلایان به انواع مشكلات خونی یا بیماریهای مزمن جزو این دسته از افراد می‌باشند.

چه موادی درمكمل‌ها وجود دارد كه من از طریق غذاها نمی‌توانم آنها را دریافت كنم؟

اگر شما همواره تغذیه خوبی دارید و قوانین تغذیه ای را رعایت می كنید، معمولا همه مواد مورد نیاز خود را از طریق غذا دریافت می‌كنید به جز دو مورد بسیار مهم:

1- اسید فولیك: خوردن یك داروی مكمل تنها راه مطمئن دریافت مقدار كافی اسید فولیك در روز است. تمام مقالات پزشكی پیشنهاد می‌كنند اقلا" یك ماه قبل از حاملگی خوردن 400 میكروگرم از این ماده را آغاز كنید و با شروع حاملگی میزان آن را به 600 میكروگرم در روز افزایش دهید (البته این مقدار علاوه بر مقداری است كه شما از طریق غذاها اسید فولیك دریافت می‌كنید و البته جذب این نوع نیز به سادگی قرص‌های تكمیلی نخواهد بود). تحقیقات نشان داده‌اند كه دریافت این مقدار اسید فولیك می‌تواند تا 70% سبب كاهش اختلالات لوله عصبی شود. اغلب داروهای تكمیلی برای دوران حاملگی حاوی 600 تا 1000 میكروگرم اسید فولیك هستند. اگر شما یك قرص كامل از این مكمل‌ها را نمی‌خورید، قرص جداگانه اسید فولیك استفاده كنید. اگر شما سابقه به دنیا آوردن نوزادی با اختلالات لوله عصبی دارید باید روزانه 4000 میكروگرم یا 4 میلی‌گرم اسید فولیك دریافت كنید. در مورد انتخاب داروی تكمیلی مناسب با پزشك خود مشورت كنید.

2- آهن: داروی‌های تكمیلی دوران حاملگی می تواند ضامن دریافت مقدار كافی آهن در این دوران باشد. معمولا اغلب خانم‌ها نمی‌توانند آهن مورد نیاز بدن خود و جنین را تنها از مواد غذائی مصرفی روزانه تامین كنند. چرا این اتفاق می افتد؟ چون بدن در دوران حاملگی مقدار بیشتری خونسازی می‌كند تا بتواند از جنین در حال رشد حمایت كند. بنابراین ذخائر آهن بدن شما كاهش می یابد و برای جلوگیری از ایجاد كم خونی فقر آهن در دوران حاملگی اغلب خانم‌ها باید آهن تكمیلی دریافت كنند. مقدار تجویز شده برای دوران حاملگی 27 میلی‌گرم است، 50% بیشتر از زمانی كه شما حامله نیستید. متخصصین توصیه می­كنند كه در اولین ویزیت حاملگی به خانم ها آهن با دوز 30 میلی‌گرم در روز داده شود، چه در یك قرص جداگانه چه به همراه سایر مواد مورد نیاز. اغلب مكمل‌های دوران حاملگی حاوی 27 تا 60 میلی گرم آهن هستند. (مطمئن شوید كه این داروها را دور از دسترس بچه ها قرار می دهید چون برای آنها بسیار خطرناك است.) بعضی از خانم‌ها نیاز دارند كه مقدار بیشتری آهن دریافت كنند. بعد از آزمایش خون اولیه پزشك شما تشخیص می‌دهد كه آیا به آهن بیشتری نیاز دارید یا خیر؟ به خانم هائی كه كم خونی فقر آهن دارند توصیه می ‌شود كه روزانه علاوه بر مكمل دوران حاملگی، 60 تا 120 میلی‌گرم آهن اضافه دریافت كنند. اگر شما هنوز حامله نشده‌اید اما كم خونی فقر آهن دارید معمولا پزشكتان توصیه می كند كه از هم اكنون قرص آهن دریافت كنید.

آیا موادی هستند كه در قرصهای مكمل دوران حاملگی وجود ندارند؟

كلسیم یكی از مواد معدنی است كه ممكن است مقدار مورد نیاز روزانه در قرصهای مكمل وجود نداشته باشد. اغلب قرص‌های مكمل دوران حاملگی حاوی 100 تا 200 میلی‌گرم از كلسیم هستد اما بعضی از آنها هیچ كلسیمی ندارند. دلیل این مسئله این است كه كلسیم خیلی حجیم است و خود این قرص‌ها به حد كافی بزرگ هستند. مقدار مورد نیاز كلسیم شما در این دوران 1000 میلی گرم است یعنی همان مقداری كه در دوران قبل از حاملگی به آن نیاز داشته‌اید.

(اگر شما 18 ساله یا جوانتر هستید روزانه به 1300 میلی گرم كلسیم احتیاج دارید). اما حتما باید میزان مورد نیاز كلسیم روزانه خود را دریافت كنید زیرا بدن شما با مصرف جنین‌تان احتیاج به كلسیم بیشتری دارد در غیر این صورت در دورانهای بعدی زندگیتان مستعد پوكی استخوان خواهید بود. خوشبختانه شما از روش های مختلفی می‌توانید این ماده را دریافت كنید. به عنوان مثال هر لیوان شیر یا ماست حاوی 300 تا 350 میلی‌گرم كلسیم است. اما اگر معده شما نمی‌تواند مواد لبنی را تحمل كند می‌توانید از قرص‌های تكمیلی دیگری برای دریافت كلسیم استفاده كنید. بعضی از انواع جویدنی این قرص‌ها طعم خوبی دارند.

قرص‌های مكمل همچنین حاوی اسید‌های چرب مورد نیاز بدن نیستند. DHA كه یكی از انواع اسیدهای چرب امگا-3 است، برای رشد بافت عصبی، مغز و چشم جنین شما بسیار مهم است. میزان مناسب DHA‌ روزانه 300 میلی‌گرم است، مقداری كه با خوردن 150 تا 300 گرم ماهی‌های آب سرد مثل قزل آلا تامین می شود. در رژیم غذائی اغلب مردم این مقدار ماهی خورده نمی شود بنابراین در مورد دریافت مكمل‌های حاوی امگا-3 یا DHA با پزشك خود مشورت كنید.

از كجا متوجه شوم كه كدام داروی تكمیلی برای من مناسب است؟

این مسئله كاملا وابسته به نظر شما و پزشك‌تان است. در اولین ویزیت دوران حاملگی یا در ویزیت‌های قبل از آن به احتمال زیاد پزشك‌تان یك مكمل ویتامینی مناسب را برای شما تجویز خواهد كرد. توجه داشته باشید كه از مكمل ویتامینی دیگری غیر از آن كه پزشك‌تان تجویز كرده استفاده نكنید مگر این ‌كه او دستور داده باشد. شما الان به خوبی می دانید كه داروی تكمیلی‌تان باید حاوی بعضی از مواد مغذی مانند اسید فولیك و آهن باشد كه احتمالا مقدار مورد نیاز آن را با غذا دریافت نخواهید كرد و به همان اندازه مهم است كه بدانید بعضی از مواد مانند ویتامین آ در صورت زیاد بودن در دارو برای جنین شما خطرناك است. برای همین است كه اغلب قرص‌های تكمیلی دارای بتا كاروتن (ماده ایكه در سبزی‌ها و میوه جات وجود دارد) هستند كه در بدن تبدیل به ویتامین آ می‌شود. بر خلاف ویتامین آ با منبع حیوانی كه می تواند با دوزهای بالا ایجاد نقص در جنین كند، بتا كاروتن ماده‌ای است كه حتی در دوز‌های بالا اثرات سمی ندارد.

چه اتفاقی می افتد اگر من در یك روز اشتباها دو تا از مكمل‌های ویتامینی را بخورم؟

نگران نباشید. این مورد اگر فقط یك روز باشد خطری برای شما و جنین‌تان ندارد. اما اگر به طور مرتب این كار را بكنید برای شما و جنین‌تان مسئله ساز می شود. اگر پزشك‌تان گفته است كه بنا به دلایلی شما به بعضی از مواد بیشتر احتیاج دارید سعی كنید كه آن را به صورت یك قرص جداگانه دریافت كنید. قرص های مولتی ویتامین طوری ساخته شده‌اند كه مواد مورد نیاز روزانه شما را تامین كنند.

چه كار می‌توانم بكنم اگر در بلعیدن این قرص‌ها مشكل داشته باشم؟

اغلب مكمل‌های ویتامینی كه برای دوران حاملگی ساخته شده‌اند اندازه بزرگی دارند و بلع آنها برای بعضی از خانم‌ها به خصوص آنهائی كه حالت تهوع دارند مشكل است. اگر این مشكل شما نیز هست پزشكتان می‌تواند قرص‌های كوچكتر یا با پوشش لیزتر تجویز كند. (قرص‌هائی كه كلسیم ندارند معمولا اندازه‌های كوچكتری دارند و شما می توانید كلسیم را از روش‌های دیگری دریافت كنید.) انواع جویدنی مكمل‌های ویتامینی هم وجود دارد كه اغلب چندان طعم خوبی ندارند.

چه كار می‌توانم بكنم اگر با خوردن قرص‌ها دل بهم خوردگی پیدا كنم؟

اگر شما یك مكمل با دوز بالای آهن دریافت می‌كنید امكان دارد كه دچار دل بهم خوردگی شوید. (اگر مكمل‌ها دوز آهن شان بیشتر از میزان مورد نیاز یعنی 30 میلی‌گرم نباشد معمولا مشكل خاصی ایجاد نمی‌كنند.). در ضمن دریافت آهن زیاد می‌تواند باعث یبوست- یكی از مشكلات جدی اغلب خانم‌ها در دوران بارداری- و همچنین تهوع و در موارد نادری باعث اسهال شود.

اگر آهن برای شما مشكل آفرین است با پزشك خود مشورت كنید. اگر شما كم خون نباشید او می‌تواند دوز آهن شما را كاهش دهد. اما اگر این ممكن نباشد شاید به شما توصیه كند كه دارو را با آب آلو یا شب و هنگام خوابیدن بخورید كه مانع تهوع شود. یا ممكن است از شما بخواهد كه دارو را بعد از غذا بخورید چون با معده پر بهتر می توانید آن را تحمل كنید

   















1. حتی اگر تغذیه خوبی داشته‌اید رژیم غذائی خود را متعادل‌تر كنید.

تقریبا" همه بانوان باردار به مقادیر بیشتری پروتئین، بعضی از انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی مانند اسید فولیك و آهن و كالری برای دریافت انرژی نیاز دارند. غذاهای آماده را محدود كنید زیرا آنها فقط حاوی مقادیر زیادی كالری بدون ارزش غذائی هستند.

به خاطر داشته باشید كه معنای بهتر خوردن همیشه بیشترخوردن نیست. شاید تعجب كنید اما شما فقط روزانه به 300 كالری بیشتر از قبل نیاز دارید یعنی در كل 2500 كالری روزانه. خیلی راحتتر از آن چیزی كه فكر می كنید این 300 كالری اضافه به بدن شما می رسد.

2. از خوردن گوشت و ماهی خام و پنیرهای نرم بپرهیزید.

مطلقا" به غذاهای دریائی خام مثل سوشی خام یا صدف نزدیك نشوید. همچنین از شیر پاستوریزه نشده، پنیرهائی مانند كامبرت و فتا، گوشتهای كم پخته شده یا خام پرهیز كنید. بعضی از انواع ماهی شامل متیل جیوه می باشند تركیبی كه به نظر می رسد در دوز بالا برای مغز در حال رشد جنین و فرزند شما خطرناك است. توصیه این است كه مصرف ماهی تن و نیز انواع كنسرو ماهی را به 340 گرم (معادل دو وعده) در هفته محدود كنید. در ضمن مراقب نظافت آشپزخانه‌تان باشید. همه موارد بالا می توانند منبع باكتری بوده و به فرزند متولد نشده شما آسیب برسانند.

نوشیدن الكل در زمان حاملگی می تواند باعث آسیبهای فیزیكی، اختلالات یادگیری و مشكلات احساسی در فرزند شما شود. بنابراین تعداد زیادی از متخصصین توصیه می كنند كه در تمام دوران بارداری از خوردن مشروبات الكی خودداری كنید.

همچنین شما باید از خوردن نوشیدنی‌های كافئین دار تا حد امكان بپرهیزید. ممكن است كه تحمل این روشهای تغذیه‌ای درماههای اول برای شما خیلی ناخوشایند و سخت باشد اما توجه داشته باشید كه بعضی از مطالعات نشان داده اند كه دریافت بیش از 4 فنجان قهوه در روز می تواند باعث سقط، وزن كم نوزاد و حتی مرده زائی شود. كافئین در چای، كولاها، شكلات و نوشیدنی های غیر الكلی و كاكائو نیز وجود دارد. به جای اینها دم كرده های بدون كافئین بیاشامید. البته بهترین روش این است كه از نوشیدنیهای سالمتر مثل شیر كم چربی، آب میوه های خالص و یا یك لیوان آب با چند قطره لیمو استفاده كنید.

3. از قرص های ویتامین و مواد معدنی استفاده كنید.

در یك دنیای ایده آل و كامل، بدون وجود تهوع‌های صبحگاهی و ویارهای شدید، یك برنامه غذائی خوب و كامل باید شامل كلیه موادی باشد كه شما در دوران بارداری به آن نیاز دارید. اما در دنیای واقعی ما، دریافت قرص‌های ویتامین به همراه مواد معدنی می تواند تضمین‌كننده این باشد كه شما همه مواد غذائی مورد نیاز خود را دریافت می‌كنید. مطمئن شوید كه داروی شما حاوی 600 تا 800 میكروگرم اسید فولیك است زیرا كمبود این ویتامین گروه B‌ می تواند باعث نقایصی در لوله عصبی جنین مانند اسپاینا بیفیدا شود. در ماههای بعد شما معمولا احتیاج به دریافت آهن و كلسیم خواهید داشت تا مطمئن شوید كه مقادیر مورد نیاز از این مواد را دریافت می‌كنید.

افرادی كه رژیم گیاهخواری داشته و یا مشكل پزشكی خاصی مانند دیابت، دیابت حاملگی، كم خونی و سابقه تولد نوزاد با وزن پایین را دارند باید با پزشك‌شان در مورد نوع ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز خود مشورت كنند.

همواره به خاطر داشته باشید كه بیشتر همیشه بهتر نیست. از خوردن مقادیر زیاد ویتامین ها و مواد معدنی بپرهیزید زیرا این عمل می تواند به فرزند در حال رشد شما آسیب بزند.

4. در دوران حاملگی رژیم نگیرید.

رژیم گرفتن در دوران حاملگی به شدت برای شما و جنین‌تان خطرناك است. بسیاری از رژیم های كاهش وزن همراه با كاهش دریافت آهن، اسید فولیك و بسیاری از ویتامینها و مواد معدنی مورد نیاز می باشد. به یاد داشته باشید كه افزایش وزن یكی از نشانه های مهم حاملگی طبیعی است. احتمال به دنیا آوردن نوزاد سالم در بانوانی كه خوب غذا خورده و افزایش وزن طبیعی دارند بیشتر است. بنابراین اگر شما با خوردن غذاهای تازه و سالم و مقوی در حال اضافه كردن وزن هستید نگران نشوید، شما باز هم بزرگتر و چاق تر خواهید شد.

5. توجه داشته باشید كه به تدریج افزایش وزن پیدا كنید.

به طور كلی، اگر وزن شما پیش از حاملگی مناسب بوده شما باید بین 11تا 15 كیلو گرم اضافه وزن پیدا كنید. اگر شما كمی كمبود وزن داشته اید می توانید قدری بیشتر مثلا 5/12 تا 18كیلوگرم وزن اضافه كنید و اگر وزنتان بالا بوده باید قدری كمتر و بین 7 تا 5/11 كیلوگرم وزن اضافه كنید. اگر شما كوتاه قد هستید (157 سانتیمتر و یا كمتر) یا در دوران نوجوانی هستید و یا بیشتر از یك جنین دارید باید در مورد افزایش وزن مناسب با پزشك خود مشورت كنید. این كه چه زمانی افزایش وزن پیدا كنید تقریبا" به اندازه میزان آن مهم است. كمترین اضافه وزن باید در سه ماهه اول باشد، بین 900 گرم ت 2 كیلو، و بعد به تدریج وزن شما اضافه‌تر شود؛ بیشترین اضافه وزن باید در سه ماهه آخر یعنی زمانی كه جنین بیشترین رشد را دارد، اتفاق بیافتد، حدود 450 گرم در هر هفته.

6. هر چهار ساعت یك بار، یك غذای كم حجم میل كنید.

حتی اگر شما سیر باشید ممكن است فرزند‌تان گرسنه باشد؛ بنابراین سعی كنید كه هر 4 ساعت یك بار چیزی میل كنید. اگر ویار دارید یا حالت تهوع یا سوزش سر دل یا سوء هاضمه، خواهید دید كه دریافت 5 یا 6 وعده غذا با حجم كم بسیار قابل تحمل‌تر است تا خوردن سه وعده غذای پر حجم. هیچ كدام از وعده های غذائی خود را حذف نكنید، ممكن است كه شما گرسنه نباشید اما فرزند شما مرتبا به مواد غذائی نیاز دارد.

7. گاهی با خوردن مواد شیرین مورد علاقه تان از خودتان پذیرائی كنید.

اگر چه غذاهای فرآوری شده و میان وعده های بسته بندی شده موجود در بازار و دسرهای شیرین نباید جزو مواد غذائی همیشگی شما باشند، اما این دلیل نمی شود كه در دوران بارداری از همه خوراكیهای مورد علاقه خود چشم‌پوشی كنید. بعضی از جایگزین‌های خوب در این مورد می تواند شامل: یك دسر موزی، شربت بدون چربی و یخ زده میوه ها و یا ماستی كه با بیسكویت مخلوط شده است باشد. اما یادتان باشد كه اگر تسیلم وسوسه شدید و گاهی شیرینی، كیك و یا چیز مشابهی خوردید خودتان را سرزنش نكنید چون مقدار كمی كیك یا شیرینی اصلا به شما و فرزندتان صدمه نمی زند

   















آیا خونریزی از بینی در دوران بارداری شایع است؟

بله، خونریزی های خفیف و بی خطر از بینی شایع است البته ممكن است برای شما ناراحت كننده باشد. بارداری باعث می شود كه عروق خونی داخل بینی گشاد شوند و نیز حجم خون افزایش یابد در نتیجه فشار داخل وریدها بیشتر می شود و این امر خود موجب گشاد شدن بیشتر آنها شده و پاره شدن مویرگها را تسهیل می كند. احتمال بروز خونریزی از بینی بخصوص هنگام سرماخوردگی یا سینوزیت كه غشاهای داخل حفره بینی خشك می شوند افزایش می یابد. احتمال خشك شدن غشای داخل حفرات بینی هنگام قرار گرفتن در هوای سرد، اطاقهایی كه با كولر گازی سرد می شوند و سایر محیط های خشك نیز زیاد است.

چگونه میتوان خونریزی بینی را بند آورد؟

وقتی خونریزی از بینی شروع میشود طوری بنشینید كه سرتان بالاتر از قلب قرار گیرد و بر روی آن سوراخ بینی كه در حال خونریزی است به مدت 5 الی 10 دقیقه فشار وارد كنید (حتماً وقت را با استفاده از یك ساعت نگه دارید، این مدت طولانی تر از آن است كه شما فكر می كنید). با استفاده از شست دست و نوك انگشت سبابه در حالیكه آنرا خم كرده اید قسمت نرم تحتانی بینی را فشار دهید. دقت كنید كه فشار را بعد از یك ثانیه قطع نكنید حتی اگر خیلی كنجكاو هستید كه بفهمید خونریزی بند آمده است یا نه! زیرا این عمل فرآیند انعقاد را بهم می زند. استفاده از یخ نیز مفید است زیرا باعث انقباض عروق می شود. یك كیسه یخ یا یك بسته نخود فرنگی یخ زده روی بینی و گونه هایتان بگذارید و برای این كار از دست دیگرتان استفاده كنید. دراز نكشید و سرتان را به پشت نیندازید زیرا موجب بلع خون و تهوع و استفراغ میشود. در صورتیكه خون بعد از 10 دقیقه فشار بند نیامد، به پزشك خود اطلاع دهید. اگر شما مكرراً دچار خونریزی از بینی می شوید این موضوع را به اطلاع پزشك خود برسانید.

یا می توان به نحوی از خونریزی بینی پیشگیری كرد؟

  • آب فراوانی بنوشید تا تمام بافتهایتان از جمله مخاط بینی دچار خشكی نشود.
  • بینی خود را به آرامی تخلیه كنید. تخلیه با فشار موجب خونریزی از بینی می شود.
  • هنگام عطسه دهان خود را باز نگاه دارید.
  • با استفاده از یك دستگاه بخور و گرم نكردن بیش از حد اتاق از هوای خشك پرهیز كنید؛ بخصوص در فصل زمستان و قرار گرفتن در آب و هوای خشك.
  • به منظور پیشگیری از خشكی مخاط بینی از پمادهای نرم كننده استفاده كنید. بعضی از كارشناسان وازلین و بعضی دیگر یك لوسیون نرم كننده كه بر پایه آب تهیه شده است را پیشنهاد می كنند كه در داروخانه ها در دسترس است. اسپری یا قطرۀ سرم فیزیولوژی نیز مفید است.
  • از مصرف بیش از حد اسپری های بازكننده بینی و دكونژستان ها (ضداحتقانها) بپرهیزید. این مواد مخاط بینی شما را خشك و شكننده می كند

   









استراحت مطلق چیست؟

تقریباً از هر 5 خانم باردار در آمریكا به یك نفر در طول دوران بارداری استراحت مطلق تجویز می شود. این بدان معناست كه پزشك توصیه می‌كند كه اكثر اوقات یا تمام اوقات روز را باید در بستر بماند. استراحت مطلق ممكن است از چند روز تا چند ماه طول بكشد. در صورتی كه شما واقعاً خسته و بی انرژی باشید استراحت مطلق توصیه خوبی است ولی اكثر خانم های باردار بعد از چند روز از این كار ناراحت و ناراضی می شوند و اگر چند روز استراحت تبدیل به چند هفته شود بیش از آنكه جنبه استراحت داشته باشد حالت شكنجه خواهد داشت.

آیا استراحت مطلق بدین معناست كه شما باید تمام مدت در رختخواب باشید؟

این مسئله بستگی به عوامل زیادی دارد. برای استراحت مطلق تعریف استانداردی وجود ندارد بنابراین به تشخیص پزشك بستگی خواهد داشت. به طور كلی، استراحت مطلق یعنی اینكه شما 24 ساعت شبانه روز را در رختخواب بمانید و فقط برای رفتن به دستشوئی از جا برخیزید (و حتی بعضی از خانمها از پوشكهای مخصوص استفاده می كنند). پزشك به شما توصیه خواهد كرد كه اكثر ساعات بر یك پهلو بخوابید زیرا فشار رحم از روی ورید اجوف تحتانی كه خون را از قسمت پائین بدن به قلب می رساند برداشته می شود.

بعضی از پزشكان انواع دیگری از استراحت را كه تا این اندازه شدید نیست توصیه می كنند. مثلاً شما می توانید در منزل بمانید و در رختخواب استراحت كنید و گاهی نیز بیرون رفته و البته با اتومبیل به گردش بپردازید (معمولاً فقط برای مراجعه به پزشك) و در منزل نیز غذا بپزید و دوش بگیرید. حتی ممكن است به شما توصیه شود كه كمی از فعالیتهای خود بكاهید و فقط چند ساعت در روز در رختخواب بمانید.

چرا استراحت مطلق توصیه می شود؟

از چندین دهه قبل تا كنون، استراحت مطلق در بسیاری از عوارض بارداری توصیه می شود. بارداریهای دو یا چند قلوئی و مواردی كه در آن احتمال زایمان زودرس می رود (نظیر نارسایی دهانه رحم)، شایعترین مواردی هستند كه استراحت مطلق در آنها تجویز می شود. همچنین اگر پزشك به عدم رشد صحیح جنین مشكوك باشد (محدودیت رشد در داخل رحم) و یا جفت سرراهی (قرار گرفتن جفت در قسمت پائین رحم و یا در دهانه رحم) وجود داشته باشد، استراحت مطلق تجویز خواهد كرد. و بالاخره اگر افزایش فشار خون بارداری یا پره اكلامپسی خفیف وجود داشته باشد به شما توصیه می شود كه در منزل در رختخواب بمانید تا فشار خون تحت كنترل درآید.

در رابطه با مفید بودن استراحت مطلق مطالعات بسیار كمی انجام گرفته است بنابراین مشخص نیست كه استراحت مطلق در بسیاری از موارد فایده ای داشته باشد. تا امروز اطلاعات كافی جهت تایید یا رد مزایای استراحت در جفت سرراهی، افزایش خفیف فشار خون بارداری یا پره اكلامپسی، نارسائی دهانه رحم، و یا احتمال زایمان زودرس در بارداری های تك قلو در دست نیست. از طرف دیگر، بسیاری از مطالعات مزایای استراحت مطلق در بیمارستان را درمورد بارداریهای دوقلو مورد بررسی قرار داده اند و هیچكدام به این نتیجه نرسیده اند كه این عمل خطر زایمان زودرس را می كاهد. در حقیقت در یك مطالعه حتی نشان داده شد كه استراحت مطلق در بیمارستان خطر زایمان زودرس را افزایش می دهد. (متاسفانه تاكنون مطالعه خوبی در مورد استراحت مطلق در منزل برای بارداری‌های دوقلو انجام نگرفته است). تنها یك مطالعه كوچك تا به امروز تاثیر استراحت مطلق را در محدودیت رشد در داخل رحم مورد بررسی قرار داده است و به این نتیجه رسیده است كه به نظر نمی رسد استراحت مطلق كمكی به این امر بكند.

در این زمینه مطالعات علمی بیشتری لازم است. در عین حال كارشناسان در مورد زنان و چگونگی استراحت مطلق اختلاف نظر دارند. بسیاری از پزشكان معتقدند كه تا زمانی كه شواهد كافی بر علیه استراحت مطلق وجود ندارد، امتحان آن ارزشمند است. بعضی دیگر معتقدند كه استراحت مطلق خود می تواند دارای آثار منفی باشد و نباید آن را به خانمها توصیه نمود مگر آنكه مطمئن باشید فواید آن بیش از ضررش است. این پزشكان بر این عقیده اند كه استراحت مطلق باید در موارد بسیار محدودی تجویز شود ودر بسیاری از موارد تنها كافی است خانم ها از فعالیت خود بكاهند، شغل خود را رها كنند، از بلند كردن اشیاء سنگین و یا ایستادن به مدت طولانی بپرهیزند، و فقط روزی چند ساعت در رختخواب استراحت كنند.

درچه مواردی استراحت مطلق مضر است؟

استراحت در رختخواب ممكن است به سلامت شما لطمه وارد كند. استراحت مطلق به مدت طولانی خطر تشكیل لخته را افزایش می‌دهد. (در بعضی شرایط ممكن است حتی هپارین برای پیشگیری از تشكیل لخته تجویز شود. به علاوه، از آنجایی كه شما از عضلات، قلب و ریه هایتان به اندازه كافی استفاده نمی كنید، توان و نیروی خود را تا حد زیادی از دست می دهید وخیلی زود خسته می شوید.

بی خوابی از دیگر عوارض استراحت مطلق است. تغییرات متابولیسم، از دست رفتن توده استخوانی، به وجود آمدن انواع دردها، احساس بی حوصلگی و تنهایی به سلامت روانی شما آسیب وارد می كند. وقتی رفته رفته دوران استراحت مطلق به سر می رسد هفته ها طول می كشد تا نیروی شما بازگردد و این امر نگهداری از نوزاد را مشكل می سازد.

زندگی محدود به بستر می تواند كابوس و خسران مالی به شما و خانواده تان وارد سازد. ممكن است شما مجبور شوید قبل از زمانی كه پیش بینی كرده بودید شغلتان را ترك كنید و یا كسی را استخدام كنید كه از كودكانتان مراقبت كند. هنگام استراحت مطلق باید یك نفر 24 ساعته در خدمت شما باشد تا غذا و سایر مایحتاج را به شما برساند.

   


آكنه در دوران بارداری

دوشنبه 8 آذر 1389 نویسنده: هستی زمانی | نوع مطلب :مراقبتهای دوران بارداری ،









آیا احتمال بروز آكنه در دوران بارداری بیشتر است؟

گاهی در دوران بارداری، آكنه بوجود می آید و یا تشـدید می شود. افزایـش سطـح خـونـی هورمون هایی به نام آندروژن ها می تواند غدد سباسه درون پوست را تحریك كند تا بزرگ شوند و ماده چربی را به نام سبوم (Sebum) ترشح كنند. سبوم اضافی همراه با ریزش سلول های پوست كه فولیكول مو را می پوشانند منافذ پوسـت را می بندد و محیطی بوجود می آورد كه باكتری ها می توانند بسرعت در آن تكثیر یابند. این امر نهایتاً به التهاب پوست و بثورات پوستی می انجامد.

آیا میتوان آكنه را برطرف ساخت؟

ممكن است نتوان بكلی از بروز آكنه جلوگیری كرد ولی با رعایت نكات زیر میتوان تا حدی از شدت آن ها كاست:

  • صورت خود را روزی 2 بار با آب و صابون ملایم و یا لوسیون پاك كننده تمیز كنید و اگر از كرم های مرطوب كننده استفاده می كنید دقت كنید كه عاری از چربی (oil-free) باشد. هنگام شستن صورت، پوست را مالش ندهید و اسكراب نكنید زیرا مشكل تان را تشـدید خواهد كرد بلكه به آرامی با دست ها صورت را بشوئید.
  • هنگام خشك كردن حوله را به روی صورت نمالید بلكه آن را روی پوست بگذارید و بردارید.
  • آكنه ها را فشار ندهید و نمالید زیرا مشكل تان را تشدید می كند و جای آن می ماند.
  • اگر از لوازم آرایش استفاده می كنید محصولاتی را انتخاب كنید كه بجای روغن برپایه آب ساخته شده است و بر روی آن برچسب "غیر كومدون زا" (non comedogenic) زده اند كه بدین معناست كه منافذ پوست را مسدود نخواهد كرد و آكنه تشدید نخواهد شد. قبل از خواب نیز حتماً آرایش را پاك كنید.
  • از پزشك یا ماما در مورد مصرف ژل های داروئی سئوال كنید. (اگر آكنه شما شدید است ممكن است لازم باشد به متخصص پوست مراجعه كنید). بعضی از محصولات كه بـدون نسـخه بفـروش می رسند و یا داروهایی كه برای تهیه آنها نسخه لازم است، به از بین بردن آكنه كمك می كنند ولی مصرف بعضی از موادی كه داخل آن ها بكار رفته اند بخوبی در دوران بارداری مطالعه نشده است. بنابراین بدون تأئید پزشك یا مامای خود از هیچیك از داروهای ضدآكنه استفاده نكنید. استفاده از داروی ایزو ترتینوئین خوراكی (Accutane) در دوران بارداری اكیداً ممنوع است زیرا منجر به ناهنجاری جنین می شود (از مصرف ترتینوئین موضعی نظیر Retin-A نیز بپرهیزید). مصرف كرم های حاوی آنتی بیوتیك نظیر اریترومایسین و كلیندامایسین در دوران بارداری كاملاً مطمئن است ولی مصرف كرم های حاوی تتراسیكلین مجاز نیست.

   







آیا خارش پوست در دوران بارداری طبیعی است؟

وجود خارش در دوران بارداری در بعضی از نواحی بدن بخصوص دور شكم و پستانها كه در حال بزرگ شدن هستند نادر نیست زیرا پوست باید برای هماهنگی با رشد این نواحی كشیده شود. هورمون های دوران بارداری نیز تا حدی در این امر مؤثرند.

در حدود دوسوم از خانم های باردار در طول دوران بارداری دچار قرمزی و گاهـی خارش كـف دست ها و پاها می شوند. كارشنـاسـان براین باورند كه علت این اختلالات كه بلافاصله پس از زایمان از بین می رود افزایش سطح استروژن خون است. خانم های سیاهپوست نسبت به سفید پوستان كمتر دچار این حالت می شوند. گاهی ممكن است بیماریهای پوستی كه بطور طبیعی با خارش همراه است نظیر خشكی پوست، اگزما، یا آلرژی غذایی در دوران بارداری، با خارش شدیدی بروز كند.

چگونه میتوان خارش را تسكین داد؟

از گرفتن دوش و حمام داغ بپرهیزید زیرا می تواند پوست را خشك تر كرده و خارش را تشدید كند. از صابون های ملایم استفاده كنید و دقت كنید كه آنرا بخوبی آب كشی كنید و سپس به آرامی پوست را خشك كنید. پس از استحمام از كرم های مرطوب كننده استفاده كنید و ترجیحاً انواعی را كه معطر نیستند انتخاب كنید زیرا بعضی از انواع عطریات می توانند پوست را تحریك كنند. گاهی از وان شاه بلوط استفاده كنید (فرآورده های شاه بلوط مخصوص استحمام را می توانید از داروخانه ها تهیه كنید). لباسهای نخی و گشاد بپوشید و هنگام گرمای روز از خانه خارج نشوید زیرا حرارت خارش را تشدید می كند.

آیا بروز بثورات برآمده و خارش دار بر روی شكم امری شایع است؟

در حدود 1 درصداز خانم ها به چنین عارضه ای دچار می شوند. این بثورات بصورت لكه های قرمز رنگ، برآمده و خارش دار شبیه به كهیر در طول ماه آخر یا دو ماه آخر سه ماهه دوم بارداری بر روی شكم ظاهر می شوند. این بثورات كه پاپول ها یا كهیرهای خارش دار دوران بارداری (PUPPP) یا بثورات چند شكلی دوران بارداری نامیده می شوند، ابتدا در محل خطوط كشیدگی پوست شكم ظاهر می شوند و بعد به ران ها، باسن و گاهی بازوها كشیده می شوند. این بثورات خطری برای شما یا جنین ندارند ولی ممكن است خارش شدیدی داشته باشند.

پزشك یا ماما پوست شما را معاینه می كند و احتمالاً یك پماد تجویز می كنند تا خارش تسكین یابد. در موارد شدید باید یك دوره استروئید خوراكی به شما تجویز شود. PUPPP در اكثر خانم ها در عرض چند روز پس از زایمان از بین می رود و ناپدید می شود و خوشبختانه بندرت در بارداری های بعدی ظاهر میگردد.

بیماری پوستی كه با شیوع كمتری خانم های باردار را گرفتار می كند خارش بارداری (prurigo gestationalis) نام دارد كه با برآمدگی های كوچك و متعدد شبیه گزش حشره تظاهر می كند. این بثورات ممكن است هر یك از نواحی بدن را گرفتار سازد ولی احتمال بروز آنها در روی دست ها، پاها، بازوها، و ساق پاها بیشتر است. این بثورات با وجود اینكه آزاردهنده و خارش دار هستند خطری برای جنین ندارند. خارش بارداری در هر زمانی در طول بارداری ممكن است بوجود آید ولی احتمال بروز آن در سه ماهه دوم بارداری بیشتر است.

در موارد بسیار نادر بثورات بسیار خارش داری بوجود می ‌آیند كه ابتدا به شكل كهیر هستند و بعد تبدیل به تاول های بزرگی می شوند. این بثورات كه به نام pemphigoid gestationalis نامیده می شوند (علیرغم آنكه این بیماری هیچ ارتباطی با ویروس تبخال (هرپس) ندارد herpes gestationalis نیز نامیده می شود)، معمولاً از ناحیه شكم و اغلب دور ناف شروع می شوند و گاهی به بازوهـا و ساق پاها كشیده می شوند. این بیماری جدی تر از PUPPP است زیرا احتمال زایمان زودرس و نیز احتمال اختلال رشد جنین در آن بیشتر است. این بیماری معمولاً در سه ماهه سوم بارداری شروع می شود ولی ممكن است در هر زمان دیگری حتی در هفته اول پس از زایمان نیز شروع شود. این بثورات در طول دوران بارداری ممكن است چند بار ظاهر شوند و سپس فروكش كنند و اغلب بعد از زایمان نیز شعله ور می شوند. بروز این بثورات در بارداری های بعدی امری شایع است و معمولاً در بارداری های بعدی شدیدتر خواهد بود.

در صورت وجود هر گونه بثورات آن را به اطلاع پزشك خود برسانید. حتما اگر بثورات به بارداری مربوط نباشد بازهم بهتر است كه پزشك آن را بررسی كند و در این زمینه توصیه های لازم را به شما بدهد و یا شما را به متخصص پوست ارجاع دهد.

آیا می توان خارش شدید را نشانه ای از یك اختلال شدید تلقی نمود؟

خارش شدید در سه ماهه دوم و یا از آن شایعتر، در سه ماهه سوم می تواند نشانه ای از كلستاز داخل كبدی در دوران بارداری محسوب شود كه اختلالی كبدی است كه 2% خانم های باردار به آن مبتلا می شوند و جنین را در معرض خطر قرار میدهد. این اختلال هنگامی بوجود می آید كه صفرا بطور عادی در داخل مجاری صفرا به جریان در نمی آید و در نتیجه املاح صفراوی در پوست تجمع می یابند و به خارش كلی بدن می انجامد.

خارش ممكن است خیلی شدید باشد. این حالت بخودی خود بثوراتی ندارد ولی ممكن است بعلت خاراندن، پوست قرمز و ملتهب شود و خراشیدگی هایی در آن دیده شود. اگر تصور می كنید كه كلستاز دارید، باید خیلی سریع به پزشك یا ماما خبر دهید و تحت آزمایشات كبدی برای بررسی كار كبد و سونوگرافی برای كنترل وضعیت جنین قرار گیرید. درمان بستگی به جواب آزمایش و وضعیت جنین دارد و ممكن است لازم باشد كه زایمان زودتر از موقع انجام گیرد. بعد از زایمان مشكل از بین می رود و البته ممكن است در بارداری های بعدی مجدداً این مشكل بوجود آید.

   















عفونت ادراری چیست؟

اغلب افراد لفظ عفونت ادراری را به جای لفظ عفونت مثانه كه نوعی عفونت باكتریائی است كه در مثانه ایجاد التهاب می كند و اغلب با علائمی نظیر احساس نیاز به دفع مكرر ادرار و سوزش ادراری همراه است، بكار می برند. این حالت كه سیستیت نیز نامیده می شود در بین خانم های 20 تا 50 ساله كه از نظر جنسی فعال هستند، نسبتاً شایع است.

البته باكتری می تواند هر بخشی از دستگاه ادراری را آلوده سازد. دستگاه ادراری از كلیه ها كه ادرار را ترشح می كنند شروع می شود و بصورت لوله هایی كه حالب خوانده می شوند تا مثانه كشیده می شود كه ادرار در آن جمع می شود. دستگاه ادراری به پیشابراه ختم می شود كه لوله كوتاهی است كه ادرار را به خارج از بدن می برد.

وقتی باكتری های موجود در روده ها از راه ركتوم به پیشابراه برسد و از آنجا بالا رفته وارد مثانه شود، عفونت بوجود می آید. باكتریها می توانند مثانه را آلوده كرده سیستیت ایجاد كنند و یا بدون آنكه علامتی ایجاد كنند، در آنجا تكثیر یابند. در هر یك از این موارد، باكتریها ممكن است از راه حالب بالا رفته و كلیه ها را دچار عفونت سازند. عفونت كلیه خطرناك است و ممكن است به زایمان زودرس یا سایر عوارض بیانجامد.

آیا بارداری احتمال ابتلا به عفونت ادراری را بالا می برد؟

بارداری احتمال ابتلا به عفونت هر یك از بخش های دستگاه ادراری را بالا می برد. مقادیر زیاد هورمون پروژسترون موجب شل شدن عضلات حالب و در نتیجه گشادتر شدن حالب می شود. رحم در حال رشد می تواند به حالب ها فشار وارد آورد و جریان ادرار را در داخل آنها با اختلال مواجه كرده سرعت آنرا كُند سازد. رشد جنین موجب فشار بر روی مثانه می شود در نتیجه تخلیه آن هنگام دفع كامل نخواهد بود. نتیجه نهایی این اختلالات آن خواهد بود كه عبور ادرار در مسیر دستگاه ادراری بیشتر طول می كشد و باكتریها قبل از خروج از بدن زمان بیشتری برای تكثیر در اختیار خواهند داشت. به همین دلیل است كه پزشك در همان اولین نوبت معاینات دوران بارداری آزمایش ادرار درخواست می كند، خواه شما علائم عفونت ادراری داشته باشید یا خیر. اگر این تست اولیه منفی باشد احتمال بروز عفونت ادراری در طول دوران بارداری پائین خواهد بود. ولی اگر شما یكی از گروه 5 تا 7% خانم هایی باشید كه باكتری در ادرارشان یافت می شود، باید برای برطرف كردن آن از آنتی بیوتیك استفاده كنید. اگر این نوع عفونت باكتریائی درمان نشود احتمال بروز عفونت كلیه در دوران بارداری 30% است.

علائم سیستیت چیست؟

علائم عفونت مثانه (سیستیت) در خانم ها متفاوت است و میتواند به شكل های زیر بروز كند:

  • درد، ناراحتی و سوزش هنگام دفع ادرار (و احتمالاً هنگام مقاربت جنسی)
  • ناراحتی لگن یا درد قسمت تحتانی شكم (اغلب در قسمت فوقانی استخوان لگن)
  • افزایش دفعات دفع ادرار و احساس فشار و نیاز به ادرار كردن به طور مكرر حتی زمانی كه میزان ادرار در مثانه بسیار كم است
  • ادرار بدبو
  • ادرار كدر
  • وجود خون در ادرار (اغلب با چشم غیرمسلح دیده نمی شود)

از آنجائیكه میل زیاد به دفع ادرار در دوران بارداری امری شایع محسوب می شود ممكن است تشخیص قطعی سیستیت مشكل باشد بخصوص در مواردی كه علائم خفیف است. اگر شـما فكر می كنید كه ممكن است مبتلا به عفونت شده باشید از پزشك خود بخواهید تا درخواست آزمایش ادرار كند تا بتوان تشخیص قطعی داد. عفونت درمان نشده شما را در معرض خطر شدید عفونت كلیه در دوران بارداری قرار میدهد؛ بنابراین بسیار مهم است كه درمان به تأخیر نیفتد.

علائم عفونت كلیه چیست؟

علائـم انتـشـار عفونـت به كلیه ها و اینكه شما نیازمند مراقبت های فوری پزشكی هستید عبارتند از:

  • تب شدید، اغلب همراه لرز و تعریق
  • درد در قسمت تحتانی پشت یا پهلو درست زیر دنده ها كه ممكن است یكطرفه یا دوطرفه باشد و احتمالاً درد شكم
  • تهوع و استفراغ
  • وجود چرك و خون در ادرار (ممكن است با چشم غیرمسلح دیده نشود)

علائم سیستیت نیز ممكن است در عفونت كلیه دیده شود. عفونت كلیه یكی از خطرناك ترین عوارض دوران بارداری است و ممكن است به زایمان زودرس یا سایر اختلالات بیانجامد؛ بنابراین شما باید فوراً توسط پزشك ویزیت شده و تحت درمان قرار بگیرید.

ابتلا به عفونت ادراری در دوران بارداری چه درمانی نیاز دارد؟

اگر شما هنگام بارداری دچار سیستیت شوید و یا در اولین معاینه دوران بارداری باكتری در ادرار شما دیده شود باید به مدت 7 تا 10 روز آنتی بیوتیك خوراكی دریافت كنید. (بسیاری از آنتی بیوتیك ها را میتوان با اطمینان در دوران بارداری مصرف كرد). اگر علائم سیستیت دارید، احتمالاً با مصرف آنتی بیوتیك در عرض چند روز این علائم برطرف خواهند شد ولی به هر حال ادامه یك دوره درمان بطور كامل بسیار ضروری است تا دستگاه ادراری از وجود باكتری پاك شود.

بعد از درمان باید آزمایش ادرار را تكرار كنید تا مشخص شود كه عفونت برطرف شده است. انجام كشت های مكرر ادرار با فواصل معین در تمام دوره بارداری امری الزامی است تا از عدم بازگشت عفونت اطمیـنان حاصل شود. در 40% خانم های بـاردار كه دچـار عفونت ادراری می شوند عفونت تكرار می شود. به منظور پیشگیری از عود عفونت، در صورت تكرار عفونت مثانه، ممكن است آنتی بیوتیك بطور دائم و با یك دوز پائین تا زمان زایمان تجویز شود.

در صورت بروز عفونت كلیه در دوران بارداری شما باید بستری شوید و آنتی بیوتیك وریدی دریافت كنید و از نظر علائم زایمان زودرس تحت نظر باشید. پس از درمان باید مرتباً آزمایش ادرار را تكرار كنید و برای باقی مانده دوران بارداری تحت درمان با آنتی بیوتیك قرار گیرید زیرا شما همواره در معرض خطر عود عفونت كلیه خواهید بود.

چگونه میتوان از عفونت ادراری پیشگیری كرد؟

برای پیشگیری از عفونت ادراری میتوانید اقدامات زیر را بكار بندید:

  • مقدار زیادی آب بنوشید. روزانه حداقل 8 لیوان با گنجایش 240 سی سی آب بنوشید.
  • هیچگاه احساس دفع ادرار را نادیده نگیرید و سعی كنید هر بار مثانه را كاملاً خالی كنید.
  • بعد از اجابت مزاج موضع را از جلو به عقب تمیز كنید تا از ورود باكتری های مدفوع به پیشابراه پیشگیری شود.
  • پیش از مقاربت جنسی و بعد از آن ادرار كنید و دستگاه تناسلی را با آب و صابون ملایم بشوئید.
  • عصاره شاتوت بنوشید. مطالعات نشان داده اند كه آب عصاره شاتوت میزان باكتریها را كاهش داده و از جایگزینی باكتری های جدید در دستگاه ادراری پیشگیری می كند. (هرچند نوشیدن عصاره شاتوت عفونت ادراری را درمان نخواهد كرد و دقت كنید كه اگر دارای علائم عفونت ادراری هستید باید به پزشك مراجعه كنید و آنتی بیوتیك دریافت كنید).
  • از فرآورده های بهداشتی مخصوص دستگاه تناسلی (اسپری یا پودر) و صابون های قوی خودداری كنید زیرا پیشابراه و دستگاه تناسلی را تحریك می كند و محیط كشت مناسبی برای رشد باكتریها خواهد بود. در دوران بارداری از دوش واژینال استفاده نكنید.
  • لباس های زیر خود را از نوع نخی انتخاب كنید و از جوراب شلواری هایی كه قسمت بالای آن نخی است استفاده كنید.

   











چرا اكنون كه من باردار شده ام پستان هایم تا این حد دردناكنـد؟

درد پستان بیشتر به علت تولید بیش از حد هورمون های استروژن و پروژسترون است. افزایش ترشح این هورمون ها موجب افزایش جریان خون و تغییرات نسج پستان می شوند و در نتیجه ممكن است شما در پستان هایتان احساس تورم، درد، سوزش و گز گز، و حساسیت غیرعادی در لمس داشته باشید. بعضی از خانم ها معتقدند كه این ناراحتـی مانند حالت تشـدید شده درد پستان ها درست قبل از شروع قاعدگی است. حساسیت پستان در لمس یكی از علائم اولیه بارداری است و معمولاً حدود هفته 4 تا 6 بارداری شروع شده و در تمام طول سه ماهه اول باقی می ماند.

چه تغییرات دیگری ممكن است رخ دهد؟

در حدود 8 هفتگی پستان ها شروع به بزرگ شدن می كنند و در تمام دوران بارداری مرتب بزرگتر می شوند. ممكن است پستان هایتان یك یا دو سایز بزرگتر شود. بخصوص اگر اولین بار است كه باردار شده اید. ممكن است پستان هایتان خارش داشته باشد زیرا پوست روی آن مرتباً در حال كش آمدن است. حتی ممكن است خطوطی نیز روی آن ها بوجود آید. ولی اگر پستان هایتان خیلی بزرگ نشد نگران نشوید. این حالت نیز طبیعی است و به هیچ وجه به معنای آن نیست كه شما قادر به شیر دادن نخواهید بود. ممكن است وریدها از زیر پوسـت قابل رویت باشند و نوك پستان نیز پر رنگ تر و بزرگتر شود (رنگدانه هایش بیشتر شود). بعد از اولیـن ماه ها، آرئول ها- یعنـی قسمت دایره ای رنگدانه دار دور نوك پستان- نیز پر رنگ تر و بزرگتر می شود. ممكن است پیش از این متوجه برآمدگی های كوچك در آرئول نشده باشید ولی در دوران بارداری این برآمدگی ها كه نوعی تجمع چربی هستند و توبركول های مونت گومری خوانده می شوند، خیلی بزرگتر می شوند. این تغییرات، پستان های شما را آماده شیردهی می كند.

در طول آخرین ماههای بارداری ممكن است ماده زرد رنگ غلیظی از سینه شما نشت كند. این ماده كولوستروم یا آغوز (Colostrum) خوانده می شود و نوعی شیر مخصوص است كه در روزهای اول شیردهی ترشح میشود. با اینحال اگر چنین نشتی بوجود نیامد نگران نشوید. پستان های شما درحال تولید كولوستروم است حتی اگر شما آثاری از آن مشاهده نكنید.

چگونه میتوان درد را كاهش داد؟

بهترین راه، استفاده از سینه بندهای مناسب است. ممكن است در دوران بارداری استفاده از سینه بندهای فنردار برای شما ناراحت كننده باشد. سینه بندهای نخی بهتر و راحت تر از انواعی هستند كه از الیاف مصنوعی تهیه شده اند. برای پیشگیری از سائیدگی، سینه بندی را انتخاب كنید كه از پارچه نـرمی تهیـه شده و نـزدیـك نوك پستـان درز نـدارد. سینه بندی كه در طول روز استفاده می كنید باید به نگهداشتن پستان ها كمك كند بنابراین از یك سینه بند مخصوص بارداری استفاده كنید. (در طول سه ماهه سوم میتوانید یك سینه بند مخصوص شیردهی تهیه كنید چون در صورتیكه بخواهید فرزندتان را شیر بدهید بزودی به آن نیاز خواهید داشت.) در طول شب از سینه بندهای مخصوص خواب در دوران بارداری استفاده كنید كه از الیاف نخی و نرم تهیه شده و در فروشگاه لوازم بارداری موجود است. هنگام انجام حركات ورزشی بخصوص لازم است كه از یك سینه بند كاملاً اندازه و نگهدارنده استفاده كنید زیرا پستان های شما سنگین تر شده اند. سینه بندی كه مخصوص حركات ورزشی تهیه شده باشد به نگهداشــتن پستان ها كمك بیشتری كرده و ناراحتی شما را به حداقل می رساند. هنگام خرید سینه بند دقت كنید كه آنها را كمی بزرگتر از اندازه خود تهیه كنید تا جای اضافی برای رشد پستان ها و بزرگتر شدن شكم در حد یك یا دو سایز (هم در سطح cup سینه بند و هم در سطح دوره آن) را داشته باشد. بهترین كار آنست كه سینه بندی را بخرید كه اگر قزن قفلی آن را در حد تنگترین اندازه ببندید كاملاً مناسب و اندازه باشد. بنابراین جای كافی برای گشاد كردن خواهد داشت. بهتراست درست قبل از زایمان یك سینه بند مخصوص شیردهی بخرید.

   















بنظر می رسد از هنگامیكه باردار شده ام میزان ترشح بزاق من افزایش یافته است. آیا این امر طبیعی است؟

ترشح بیش از حد بزاق هنگام بارداری بخصوص در افرادی كه دچار حالت تهوع هستند امر نادری نیست. بعضی از خانم ها ممكن است بزاقشان در حدی زیاد شود كه مجبور شوند آب دهان را در لیوان یا دستمال خالی كنند. این حالت شدید پتیالیسم ptyalism یا سیالوره sialorrhea نامیـده می شود و در خـانم هایی كه دچار استـفراغ های شـدید دوران بارداری یا hyperemesis gravidarum هستند، شایعتر است.

كارشناسان بدرستی نمی دانند كه علت افزایش ترشح بزاق در اوائل بارداری چیست ولی ممكن است تغییرات هورمونی یكی از علل آن باشد. ممكن است تهوع باعث شود كه بعضی از خانم ها نتوانند عمل بلع را براحتی انجام دهند كه در نتیجه موجب افزایش بزاق خواهد شد. بطور طبیعی غدد بزاقی درحدود یك لیتر بزاق در روز ترشح می كنند ولی بعلت انجام عمل ناخودآگاهِ بلع بطور مداوم، ما متوجه آن نمی شویم. بنابراین اگر میزان بزاق بطور ناگهانی زیاد شود، ممكن است دلیل آن افزایش ترشح و یا كاهش بلع و یا تركیبی از هر دو باشد.

ممكن است افزایش ترشح بزاق به سوزش سردل كه در دوران بارداری علامتی شایع است نیز مربوط باشد. از آنجائیكه محتویات معده اسیدی است، ورود آن بداخل مری باعث تحریك گیرنده های اسید موجود در مری می شود كه خود غدد بزاقی را تحریك می كند. بزاق حاوی مقادیر زیادی بیكربنات است و قلیائ است. بزاق با هر نوبت عمل بلع، جدار مری را شستشو میدهد و به خنثی شدن اسید معده كمك می كند. این دلیل ممكن است توجیه كننده علت افزایش ترشح بزاق در خانم هایی كه دچار استفراغ بارداری هستند نیز باشد.

ممكن است افزایش ترشح بزاق تا حدی ناراحت كننده باشد اما بزاق دارای عملكردهای مهم دیگری نیز هست كه مرطوب نگه داشتن محیط دهان، تولید آنزیم های كمك كننده به هضم، و وجود پروتئین های دارای خواص ضد ویروسی، ضد قارچی و ضد باكتریائی برای محافظت از دهان و دندان ها از آن جمله اند.

چگونه میتوان این حالت را برطرف كرد؟

به غیر از درمان تهوع، استفراغ یا سوزش سردل، درمان دیگری برای افزایش ترشح بزاق وجود ندارد. با اینحال در بعضی از خانم ها روش های زیر سودمند بوده است:

  • چندین نوبت در روز دندانها را مسواك بزنید و از دهانشویه استفاده كنید.
  • مقدار دفعات صرف غذا را بیشتر و حجم هر وعده را كمتر كنید.
  • آب بیشتری بنوشید. یك شیشة آب كنار دست خود بگذارید و مكرراً جرعه ای كوچك بنوشید.
  • آب نبات سفت بمكید یا آدامس بدون قند بجوید. این عمل از میزان ترشح بزاق نمی كاهد ولی بلع آن را آسانتر می سازد. از مصرف آدامس و آب نبات های ترش خودداری كنید زیرا ترشح بزاق را افزایش میدهد.

در اغلب موارد باید بزاق اضافی را بلع نمود ولی اگر حجم بزاق خیلی زیاد باشد و بلع آن حالت تهوع را افزایش دهد میتوان آن را درون یك دستمال یا یك لیوان ریخت كه در اینصورت باید برای پیشگیری از كاهش آب بدن مصرف آب را افزایش داد. در بسیاری از خانم ها، این مشكلِ بی خطر ولی ناراحت كننده- و در موارد بسیار شدید، استرس زا- با فروكش كردن حالت تهوع در پایان سه ماهة اول از بین می رود و یا بسیار كاهش می یابد. با اینحال افزایش ترشح بزاق نیز مانند استفراغ بارداری ممكن است در تعداد كمی از خانم ها تا پیان دوران بارداری باقی بماند.

   














آیا پرپشت شدن مو هنگام بارداری امری شایع است؟

بسیاری از خانم های باردار متوجه پرپشت شدن موها می شوند. ولی در واقع تعداد موها اضافه نمی شود بلكه كمتر از دوران غیربارداری می ریزد. آنچه رخ میدهد در حقیقت این است كه بطور طبیعی همواره 85 تا 95% موهای شما در حال رشد است و 5 تا 15 درصد بقیه در مرحله استراحت قرار دارد. موهای در حال استراحت پس از طی این دوره می ریزند (اغلب هنگام برس كشیدن یا شستن) و به جای آن ها موهای جدید می روید. در خانم ها بطور متوسط روزی 100 تار مو می ریزد.

هنگام بارداری مقادیر زیاد استروژن موجب طولانی شدن دوران رشد مو می شود و بنابراین مقدار كمتری از موها وارد مرحله استراحت می شوند. در نتیـجه تعداد كمتـری از موها می ریزد و آنها پرپشت تر و در عین حال خوش حالت تر به نظر می رسند. (بعد از زایمان سطح استروژن در خون پائین می آید و تعداد بیشتری از موها وارد مرحله استراحت شده سپس می ریزند). بعضی از خانمها متوجه تغییراتی در بافت مو و یا براق شدن آنها نیز می شوند.

البته در تمام خانم ها قبل و بعد از زایمان تغییرات چشمگیری در موها بوجود نمی آید. تغییرات عمده اغلب در خانم هایی دیده میشود كه دارای موهای بلند هستند.

آیا افزایش موهای صورت و بدن امری طبیعی است؟

متأسفانه در دوران بارداری ممكن است رشد موهای بدن زیاد شود كه احتمالاً به علت افزایش ترشح هورمون هایی است كه آندروژن خوانده می شـوند. علاوه بر مـوهای جدیدی كه بر صورت می روید ممكن است شما شاهد رویش موهایی در روی پستان ها، شكم و یا پشت نیز باشید. برای رهایی از شر این موها می توانید آن ها را از ریشه بیرون بكشید یا با تیغ و یا موم آنها را از بین ببرید. استفاده از روش هایی كه موها را برای همیشه از بین می برد نظیر لیزر و الكترولیز در دوران بارداری خطری ندارد ولی دردناك است و می تواند به ناراحتی شما كه به علت بارداری تحمل بعضی شرایط تا حدی برایتان دشوار است، بیفزاید. در اغلب موارد 3 تا 6 هفته پس از تولد نوزاد، این موها از بین می روند.

آیا رشد ناخن ها تسریع می شود؟

بله ولی ممكن است شما متوجه این تغییر نشوید. در بعضی خانم های باردار ناخن ها محكم تر نیز می شوند ولی در بعضی دیگر نرم تر و شكننده تر می شوند. این تغییرات موقتی است و مدتی پس از زایمان به حالت قبل باز می گردد. میتوان با استفاده از دستكش های پلاستیكی هنگام شستن ظروف و نظافت منزل و مصرف كرم های مرطوب كننده، از ناخن ها مراقبت كرد، بخصوص اگر شكننده هستند.

   



آن چیزی كه شما تجربه می كنید ادم نامیده می شود كه یك واژه متداول در پزشكی و به معنای تجمع مایع در بافتها می باشد. این طبیعی است كه شمادرجاتی از این تورم را در دوران حاملگی تجربه كنید زیرا در این دوران بدن شما آب بیشتری را در خود نگه داشته و بعضی از تغییرات شیمیائی اتفاق افتاده در خون باعث حركت مایعات به داخل بافتها می شود.

چرا این مایع در پاها تجمع پیدا می كند؟ وقتی شما حامله هستید رحم كه به تدریج بزرگ می شود باعث ایجاد فشار بر روی وریدهای لگنی و ورید ونا كاوا ( ورید بزرگی در قسمت راست بدن كه خون اندام تحتانی را دریافت و آن را به سمت قلب هدایت می كند) می شود. این فشار باعث كند شدن جریان خون و تجمع آن در اندام تحتانی شده و باعث رانده شدن مایعات از داخل وریدها به داخل بافت های پا و مچ پا می شود. این افزایش فشار با دراز كشیدن به پهلو بهبود می یابد و از آن جائی كه ورید ونا كاوا در سمت راست بدن است، استراحت به پهلوی چپ بهتر است.

ادم بخصوص در سه ماهه سوم و به ویژه در پایان روز توجه شما را جلب می كند و احتمالا در تابستان بدتر میشود. بعد از تولد فرزندتان، ادم تقریبا به سرعت با دفع مایعات اضافی از بین میرود در نتیجه ممكن است شما متوجه افزایش ادرار یا تعریق زیاد خود در روزهای اول بعد از زایمان شوید.

چه زمانی باید نگران وجود ادم شد؟

مقداری ادم در اطراف مچ پاها و پاها در دوران حاملگی طبیعی است. شما ممكن است كه ادم خفیفی در دستها داشته باشید. اما هر زمان كه متوجه ورم صورت یا پف كردن اطراف چشمها شدید یا اگر ادم دستهای شما بیشتر شد یا اگر متوجه ادم بیش از حد یا ناگهانی در پاها و مچ پاهای خود شدید با پزشك خود تماس بگیرید. اینها ممكن است علامتی از پرهاكلامپسی باشد كه یك مشكل جدی پزشكی است. از طرفی هر گاه متوجه شدید كه یكی از پاهای شما بیشتر از دیگری ورم كرده، یا اگر درد یا حساسیتی را در رانها یا ساق پاهای خود احساس كردید با پزشك خود تماس بگیرید.

چه كار می توانم بكنم تا ادم را كاهش دهم؟

  • هر وقت كه می توانید پاها را بالا بگذارید. سر كار در زیر میز یك چهارپایه كوچك یا چند تا كتاب كه روی هم چیده شده اند می تواند كمك كننده باشد. در خانه هر زمان كه می توانید به پهلوی چپ دراز بكشید. همچنین در هنگام نشستن پاها و مچ پاها را روی هم نیاندازید.
  •  گه گاه در هنگام نشستن پاهای خود را بكشید. برای این كار پایتان را صاف كنید، پاشنه پا را كشیده و انگشتان پا را به طرف ساق پا خم كنید تا عضلات ساق پا كشیده شوند. مچ پاها را بچرخانید و انگشتان پاهایتان را تكان دهید.
  •  بین نشستن ها و ایستادن های خود استراحت كنید. قدم زدن حتی یك مسافت كوتاه باعث به جریان افتادن خون می شود.
  •  كفشهای راحتی بپوشید كه فضای كافی برای پاهای متورم شما دارند. از پوشیدن جورابهائی كه بندهای سفت در اطراف رانها و مچ پاها دارند اجتناب كنید.
  • جوراب های ساپورت حاملگی كه تا كمر بالا می آیند بپوشید. قبل از اینكه صبح از تخت بلند شوید آنها را بپوشید تا تورم اصلاً اتفاق نیفتد.
  •  به مقدار كافی آب بنوشید. در كمال تعجب، این كار باعث كاهش تجمع آب در بدن می شود.
  •  به طور مرتب ورزش كنید، به خصوص راه رفتن، شنا كردن و یا دوچرخه سواری. یا در یك كلاس تمرینهای اروبیك (هوازی) در آب شركت كنید. بودن در آب باعث كاهش تورم در شما می شود، به خصوص اگر سطح آب تا حدود شانه های شما باشد.
  •  خوب غذا بخورید و از خوردن غذاهای با ارزش غذائی پایین بپرهیزید.

سعی كنید كه روحیه شما پایین نیاید. اگر چه مچ های ورم كرده پا باعث می شود كه احساس زیبا نبودن تشدید شود، اما به یاد داشته باشید كه ادم یك وضعیت موقتی است كه بعد از تولد فرزندتان خیلی زود از بین می رود.

   













اگر من در دوران حاملگی با لکه بینی یا خونریزی واژینال مواجه شدم چه كار باید بكنم؟

حتی اگر به نظر برسد كه خونریزی قطع شده است بلافاصله با دكتر یا مامای خود تماس بگیرید. اگر چه ممكن است كه خونریزی واژینال یا لكه بینی به دلیل یك مسئله جزئی باشد، اما احتمال مسائل جدی نیز وجود دارد. احتمالا برای رد هر گونه عوارض و اطمینان یافتن از سلامت شما و فرزندتان، انجام معاینه ضروری است. (اگر خونریزی شما ادامه دارد و یا درد شدید به هر شكلی دارید و دسترسی فوری به پزشك خود ندارید، سریعا" به بخش مراقبتهای فوری (اورژانس) مراجعه كنید.)

فرق بین لكه بینی و خونریزی چیست؟

لكه بینی خونریزی خفیفی است مشابه آن چیزی كه احتمالا در اوایل یا اواخر قاعدگی مشاهده می كنید. رنگ آن می تواند از صورتی تا قرمز مایل به قهوه ای تغییر كند (رنگ خون خشك شده).

علل لكه بینی چیست؟

به دلیل افزایش میزان جریان خون دهانه رحم و بافت های اطراف، شما ممكن است بعد از پاپ اسمیر (آزمایش سرطان دهانه رحم)، معاینه داخلی و یا رابطه جنسی لكه بینی داشته باشید. علل دیگر شامل:

  1. خونریزی مربوط به لانه گزینی: ممكن است شما خونریزی كم و خفیفی مربوط به لانه گزینی كه احتمالا 11 تا 12 روز بعد از باروری اتفاق می افتد داشته باشید (نزدیك به زمانی كه شما متوجه رخ ندادن سیكل قاعدگی می شوید). ممكن است كه علت آن لانه گزینی تخم بارور شده در دیواره رحم باشد، پدیده ای كه معمولا 6 روز بعد از قاعدگی اتفاق می افتد اما نمی توان به طور قطع مطمئن بود كه خونریزی ناشی از لانه گزینی است. خونریزی خیلی خفیف بوده، در عرض 1 تا 2 روز تمام شده، و فقط تعداد كمی از زنان حامله این نوع از لكه بینی را دارند.
  2. سقط خود به خودی یا حاملگی نابجا: لكه بینی می تواند جز علائم اولیه یك سقط خود به خودی یا حاملگی نابجا باشد به خصوص اگر با درد یا انقباضات ( كرامپ) شكمی همراه باشد. در حدود یك چهارم زنان حامله در اوایل حاملگی خونریزی یا لكه بینی دارند و در حدود نیمی از این افراد دچار سقط خود به خودی می شوند. اما اگر سونوگرافی كه از جنین شما در حدود هفته های 7 تا 11 انجام می شود نشان دهنده ضربان قلب باشد، شانس ادامه حاملگی شما بیشتر از 90% است.
  3. عفونتها: لكه بینی ممكن است به دلایل غیر مرتبط با حاملگی باشد. عفونتهای واژینال ( مانند عفونتهای قارچی یا باكتریال) یا عفونتهای منتقله از راه مقاربت ( مانند تریكومونا، گنوره ، كلامیدیا و یا هرپس) ممكن است باعث تحریك و یا التهاب دهانه رحم شوند. دهانه ملتهب رحم، مستعد خونریزی بعد از پاپ اسمیر یا رابطه جنسی است. همچنین ممكن است به دلیل وجود پولیپ (یك نوع توده خوش خیم)، شما بعد از پاپ اسمیر یا نزدیكی جنسی خونریزی یا لكه بینی داشته باشید.
  4. مشكلات جفت یا زایمان زود رس: در سه ماهه دوم و سوم حاملگی، خونریزی یا لكه بینی می تواند نشانه یك مشكل جدی مثل جفت سر راهی، جداشدن جفت (كه در این پدیده جفت از رحم جدا می شود) و سقط خود به خودی دیررس (بین 13 هفتگی و اواسط حاملگی) یا زایمان زودرس (بین نیمه حاملگی و 37 هفتگی) باشد.
  5. زایمان طبیعی: ترشح موكوسی كه بر اثر وجود خون تغییر رنگ یافته بعد از 37 هفتگی به احتمال زیاد نشانه جدا شدن یك پلاك موكوسی در اثر نرم و گشاد شدن دهانه رحم و آماده شدن آن برای مراحل زایمان می باشد.در این مرحله نیز شما هر لكه بینی و یا خونریزی را باید به پزشك خود اطلاع دهید.
  6. علل ناشناخته: در بعضی از موارد علت لكه بینی در نهایت نیز مشخص نمی شود. تنها كاری كه پزشك در این موقع می كند تجویز دستورات احتیاطی شامل ورزش نكردن، خودداری از نزدیكی و خودداری از بلند كردن اشیاء سنگین و موارد دیگر است.

توجه: اگر گروه خونی شما Rh منفی است، هر زمانی كه شما دچار لكه بینی یا خونریزی از مهبل می شوید احتیاج به تزریق ایمونو گلوبولین Rh دارید (مگر اینكه مطمئن باشید كه گروه خونی پدر بچه نیز Rh منفی است).

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic